Monitoring wizyjny

Monitoring wizyjny, zwany też telewizją dozorowaną lub przemysłową, a w języku angielskim CCTV (Closed Circuit TeleVision – telewizja w układzie zamkniętym) – to system przekazywania oraz rejestracji obrazu, z określonych miejsc w zamkniętym systemie odbiorczym, mający na celu nadzór nad obszarem, w którym zainstalowane zostały kamery tego systemu. Jest to zatem system, który pozwala na śledzenie z odległości zdarzeń rejestrowanych, przez od jednej do niekiedy nawet kilkuset kamer jednocześnie.

Monitoringiem wizyjnym najczęściej objęte są wszelkiego rodzaju instytucje, firmy, osiedla mieszkaniowe, centra handlowe, obiekty sportowe i rekreacyjne, parkingi a także określone obszary otwarte, co pokazuje, że głównym przedmiotem monitorowania są osoby znajdujące się w jego zasięgu.

W skład systemu monitoringu wizyjnego wchodzą kamery, z których obraz jest transmitowany do centrum odbiorczego, którego personel na monitorach może obserwować rejestrowane zdarzenia. System monitoringu wizyjnego tym różni się od zwykłej telewizji, że obraz z kamer w jego wypadku jest przekazywany (drogą radiową, kablową) i odbierany tylko w centrum odbiorczym, a nie w nieograniczonej liczbie odbiorników.

O rodzaju zaproponowanego systemu monitoringu wizyjnego stanowi sposób postępowania z obrazem, jaki przekazywany jest przez kamery do centrum odbiorczego.

Możemy zaoferować trzy rozwiązania:

  1. w centrum odbiorczym znajdują się operatorzy śledzący na monitorach trafiające z kamer obrazy, które mogą być rejestrowane w celu późniejszego ich wykorzystania (operatorzy działają w sposób nieprzerwany lub tylko w określonych godzinach),
  2. brak operatorów – obraz jednak jest rejestrowany, np. w celu późniejszej weryfikacji zdarzeń,
  3. obraz nie jest rejestrowany, ani nie ma stałych operatorów w miejscu, do którego jest on transmitowany.

Dodatkowo, każde z przedstawionych wyżej rozwiązań może składać się z różnych podtypów, np. w miejsce operatorów, których głównym zadaniem jest obserwowanie obrazu z kamer, mogą to robić pracownicy, którym wyznaczono inne zadania, a tylko okazyjnie zerkają na monitory. Ma to miejsce w sytuacji, kiedy pracownik ochrony na obiekcie, wykonując swoje podstawowe czynności, ma możliwość nieprzerwanego podglądu na nadzorowany przez kamery teren lub w sklepach, w których obraz z kamer umieszczonych w różnych punktach jest widoczny dla osób zaangażowanych w obsługę klienta. Natomiast trzecie zaprezentowane rozwiązanie może pojawiać się w osiedlowych systemach monitoringu wizyjnego, z których obraz jest transmitowany do mieszkań, a mieszkańcy dzięki temu mogą mieć wgląd w to, co aktualnie dzieje się w ich sąsiedztwie.